……αν της αρέσει η ζωγραφική να της δώσετε χρώματα…..

Και κάπου γύρω στα τριάντα άρχισε να φεύγει η λογική και ήρθε η φαντασία και η δημιουργία

Γιατί κάτι με αναμνήσεις να μη ζει στο παρόν;

Γιατί κάτι παλιό και σκονισμένο να μη πάρει θέση με τα καινούρια και τα μοντέρνα;

 

Ξύλο: φύση – ζωή – κύκλος

“….Υπάρχει ένα μεταλλικό κουτί όπου η γιαγιά έκρυβε τις καραμέλες…

Αυτό το κουτί, ξέρεις, στο παλιό σερβάν…

Ναι το σερβάν με το μάρμαρο και τα σκαλίσματα… Αριστούργημα!

Δε τα βρίσκεις αυτά πλέον σου λέει, παλιοί ξυλουργοί….”

Κάπου εδώ έρχεται η δημιουργία, το χρώμα, οι σκιές, οι πατίνες….

Κάπου εδώ βρίσκω και εγώ εμένα…

Στο παλιό έπιπλο της γιαγιάς που ήθελα να πάρει ζωή , στο παρόν μου…

 

Φωτεινή…